fly 104

Loading...

Τετάρτη, 11 Φεβρουαρίου 2015

i am back - Περιοδικό Σχεδία

Προσπερνώ με μαεστρία, οποιοδήποτε κακεντρεχές σχόλιο για τη συχνότητα συγγραφής σε αυτό εδώ το ιστολόγιο και σας υποδέχομαι με τη γνωστή μου αβρότητα και ευγένεια...

Μετά την πρόσκληση του Περιοδικού Σχεδία και τη θερμή προτροπή του Αντώνη Κανάκη, εκπροσώπησα το προηγούμενο Σάββατο όλη την ομάδα του Ράδιο Αρβύλα και του Imagine 89,7 σε ένα ξεχωριστό event του εντύπου, που στηρίζει αστέγους και ανέργους με τον αξιοπρεπέστερο τρόπο. Εμείς αγοράζουμε το περιοδικό με την εξαιρετική ύλη 3 ευρώ εκ των οποίων το 1,5 πάει στα έξοδα έκδοσής του και το υπόλοιπο 1,5 πάει στον πωλητή του, που πιστέψτε με τα έχει πολύ ανάγκη...
Στήθηκα λοιπόν στη συμβολή των οδών Τσιμισκή και Καρόλου Ντηλ  με αρκετή συστολή και μαζί με τον Τριαντάφυλλο ( τον πωλητή όχι τον τραγουδιστή ) ξεκινήσαμε την αποστολή μας. Όχι τόσο να πουλήσουμε άπειρα αντίτυπα, αλλά κυρίως να ενημερώσουμε, όσους δε γνώριζαν τι είναι η "Σχεδία"...
Εντάξει στην αρχή ήθελα να ανοίξει η γη να με καταπιεί... Εγώ σε τόσο πολυσύχναστο μέρος, όχι να προσπαθώ να κρυφτώ, αλλά να κοιτάω τον άλλο στα μάτια, να τον καρφώνω για να "σκαλώσει" το βλέμμα πάνω μου και κατά συνέπεια στη "Σχεδία" που κρατούσα μπροστά στο στήθος μου... Εισέπραξα όλων των ειδών τα βλέμματα, αλλά όσο περνούσε η ώρα, αισθανόμουν όλο και πιο άνετα, όλο και πιο ταγμένος στο στόχο μου...Άρχισα να διακρίνω την απορία, την περιέργεια, την επιδοκιμασία και τα χαμόγελα. Πολλά και ωραία, μεγάλα και φωτεινά χαμόγελα...
"Χαιρετίσματα στα παιδιά", "πολλά φιλιά στον Αντώνη", "πες του Γιάννη χαιρετίσματα", "ήμουν συμμαθήτρια του Στάθη' (ναι το άκουσα κι αυτό)... Τσουπ τσουπ έγινα super πωλητής, χαμογελαστός κι άνετος, πήγαιναν κι έρχονταν οι "Σχεδίες" μου, έκανε ταμείο ο Τριαντάφυλλος, ήρθε κι ένας που πουλούσε πανσεδάκια παραδίπλα, μετά ένας κουλουρτζής  και το κέφι καλά κρατούσε...
Δυο στενά πιο κει η Γιολάντα Μπαλαούρα με το γιλεκάκι της και παρακάτω η Λιζέτα Καλημέρη είχε ξεκινήσει το τραγούδι... "Η Λιζέτα πουλάει τραγουδώντας μου είπαν'. Χμμμμμ... Εντόπισα κάτι πιτσιρικάδες μουσικούς του δρόμου και τους έστησα δίπλα με τη ντραμς τους, την κιθάρα τους , την τρομπέτα τους... Τραγούδι η Λιζέτα;  Κλαμπατσίμπανα εμείς!! Μαζευτήκαμε μετά και οι τρεις πλάι πλάι...  Η ισχύς εν τη ενώσει ! Που να φανταζόμουν όταν άκουγα φανατικά την "Καταιγίδα" του Γιώργου Καζαντζή κρατώντας το βινύλιο της Λιζέτας στα χέρια μου, ότι θα στεκόμασταν και θα πουλούσαμε μαζί τη "Σχεδία" στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.
Έκατσα μια ώρα εξτρα από το προγραμματισμένο και φεύγοντας είπα στον Τριαντάφυλλο "χάρηκα πολύ φίλε". "Εγώ να δεις πόσο χάρηκα" μου απάντησε...
"Οχι, εγώ να δεις πόσο το χάρηκα" είπα από μέσα μου και απομακρύνθηκα...
Να το ξανακάνουμε... Σύντομα!