fly 104

Loading...

Τρίτη, 20 Μαρτίου 2012

Το ακρωτήρι της μη ελπίδας


Δεν ήταν έκπληξη για μένα η συμμετοχή στις διαδικασίες του ΠΑΣΟΚ. Ούτε στην εθνική συνδιάσκεψη, ούτε στις εσωκομματικές εκλογές του ενός υποψηφίου με το αντίτιμο των δύο ευρώ. Δε σας κρύβω όμως τη βαθιά ελπίδα που έτρεφα για μεγαλύτερη και ηχηρότερη αποδοκιμασία του κόμματος, που μαζί με τη ΝΔ έφεραν τη χώρα στην αγκαλιά των τοκογλύφων.
Δυστυχώς οι φόβοι που είναι προϊόν του πρότερου επιπόλαιου βίου των Ελλήνων ψηφοφόρων επιβεβαιώθηκαν. Συνταξιούχοι με πετσοκομμένες συντάξεις, νέοι άνθρωποι μιας κοινωνίας με καρα-υποθηκευμένο μέλλον, εργαζόμενοι με αστείους μισθούς και επαγγελματίες που φορολογούνται με 45 τοις εκατό πήγαν να αναστήσουν τον εκ των δήμιων τους. Τη στιγμή ειδικά που αυτές οι διαδικασίες ήταν η χρυση ευκαιρία, ακόμα και για τους αμετανόητους Πασοκτζήδες να δώσουν το μήνυμα: " ΟΧΙ ΑΛΛΟ ", χωρίς να πρόκειται για βουλευτικές εκλογές. Να καταλάβει ο όποιος νέος αρχηγός του ΠΑΣΟΚ ότι δεν μπορεί σε ένα μήνα, να παρουσιάσει εκλογικές λίστες με τους ίδιους απατεώνες, τους ίδιους ανίκανους, τους ίδιους κρατικοδιαίτους και κομματοδίαιτους ανεπάγγελτους υποψήφιους βουλευτές.
Αντ' αυτού συσπειρώθηκαν ως κομματόσκυλα, φόρεσαν τα καλά τους και με το δίευρω στα δόντια, παρήλασαν για να δουν οι Νεοδημοκράτες, ότι το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ ενωμένο δυνατό.
Η χώρα μας έχει διάφορες κατάρες με τις οποίες πρέπει να ζήσει. Τη βαριά κληρονομιά των προγόνων μας με τους οποίους ελάχιστη σχέση έχουμε. Το κλίμα της που μόνο για εργασία και παραγωγικότητα δεν προσφέρεται. Τη γεωγραφική της θέση που, ενώ αποκαλούμε σταυροδρόμι πολιτισμών, κατά βάθος είναι παιδική χαρά συμφερόντων. Τον αφυκτικό εναγκαλισμό του κράτους με τη θρησκεία. Η μεγαλύτερη κατάρα αυτής της χώρας όμως είναι οι κάτοικοί της. Όχι οι κυβερνήτες , οι πολίτες. Γιατί αν ο πολίτης δεν αναλαμβάνει την προσωπική του ευθύνη, ούτε για να αποδοκιμάσει την κατάντια του, τι ψάχνουμε; Ας μη σπεύσει κανείς να μου πει για την έλλειψη παιδείας. Δε χρειάζεται παιδεία για να πεις κλέφτη τον κλέφτη και ανίκανο τον ανίκανο. Απλά χρειάζεται να μη γεννήθηκες ραγιάς...

Δεν υπάρχουν σχόλια: